Angst wil eigenlijk alleen maar dat je vlucht. Maar welke kant je oprent, zegt het natuurlijk niet.

Ik zag zojuist een hele mooie film. Het ging over Robin de Puy, een hele toffe portretfotografe uit Amsterdam (voor de liefhebber, ze fotografeert ook met Mamiya <3). In de film gaat ze drie maanden reizen in de VS in haar up. Toen ze tiener was, had ze een keer een lijst gemaakt van 0 tot 100. Op 0 stond wat ze het minste eng vond, thuis zijn met vrienden, en op 100 het allerengst: in je eentje op reis.

robin

Ik vind haar werk fantastisch en had zonder het te weten er al veel van gezien. Ze maakt de meest spraakmakende portretten en een aantal had ik zonder te weten dat ze van haar waren al regelmatig als voorbeeld gebruikt voor mijn eigen shoots. In dit NRC-artikel vertelt ze over haar werk en waarom ze die enge reis wilde maken:

Toch wringt er iets. „Ik was 24 uur per dag met fotografie bezig”, vertelt de tengere fotografe in een Amsterdams café. „Ik kon geen nee zeggen tegen opdrachtgevers, ik was als de dood dat ik dan geen werk meer zou hebben. Dat houd je niet vol. Ik was gewoon overwerkt, daar kwam het op neer. Ik kon niets bedenken wat ik nog deed buiten de fotografie. Mijn motor had ik verkocht omdat ik toch geen tijd had om erop te rijden. Mijn creativiteit droogde op. Ik maakte nauwelijks nog vrij werk. Het was duidelijk dat het tijd was voor een nieuwe uitdaging.”

Ik vind haar zo dapper dat ze op reis ging. Dapper om aan de andere kant van de wereld niet meer weg te kunnen lopen voor jezelf, voor je eigen gedachten en je eigen rusteloosheid. Dapper omdat ze haar eigen – creatieve – grens ziet en stopt. De drempel van onzekerheid die ze steeds overgaat om contact te maken met mensen en dan de mooiste en diepste verhalen te horen. Love it.

Je kijkt de film hier.


Elk jaar met Kerst maak ik een kerstboom op de muur. De foto’s pluk ik van Instagram van het afgelopen jaar. De hele maand december kijk ik ’s ochtends met koffie en ’s avonds met wijn in de hand naar de muur en denk ik ‘wat had ik toch een leuk jaar’. Dit jaar woont Renske sinds de zomer bij mij en staat zij dus op minstens de helft van de foto’s. Toen we gisteravond bezig waren de boom te maken op de muur, bedacht ik me opeens: ‘we kunnen ook kwartetten!’.

Het Ultimate Klip Kwartet was geboren. In plaats van de kerstboom hangt er nu een lullig A4tje met de all-time-score op de muur. Ik sta voor. Renske niet.

The official rulebook of the ultimate klip kwartet. Muahaha @itsrenske it is on! #kwartetten

Een foto die is geplaatst door Maike Veltman (@maikev88) op

Dit is hoe je je eigen kwartet maakt.

Je bestelt bij de HEMA alle foto’s die je leuk vindt op een vierkant formaat dat handig te schudden is. Ik deed 10 bij 10cm. Je bedenkt een aantal leuke setjes van 4 en geeft de foto’s namen. Denk aan inside jokes en leuke grappen, maar wel zo dat je snapt welke kaart welke is. Geef iedereen een lijst van de kwartetten en begin.

Omdat Renske halverwege erachter kwam dat ze niet wist hoe ze moest kwartetten – of ze liep ontiegelijk vals te spelen – hier de regels:

De kaarten worden geschud en iedere speler begint met 4. De rest is de pot. Een speler begint door aan de ander een kaart te vragen van een van de setjes. Deze vraag wordt meestal als volgt geformuleerd: “Mag ik van Renske van IJzersterk de Sushiboys?” Of: “Mag ik van Maike van de categorie Maike de Run Bitches Run kaart.” Als de gevraagde speler deze kaart heeft, moet ie deze geven en mag de vragende speler verder vragen. Als ie de gevraagde kaart niet heeft, moet je een kaart pakken uit de pot. De ander mag op zijn beurt een kaart gaan vragen. Het is trouwens handig om een oneven aantal kwartetten te hebben.

Wie om een kaart vraagt, moet zelf al minstens een kaart uit dat kwartet bezitten. (He, Renske!!)

Dit zijn mijn kwartetten.


Na een half jaar op de wachtlijst kreeg ik vorige maand eindelijk mijn eigen volkstuin in Groningen. Superblij toog ik die kant op terwijl ik Edgar, de liefde van mijn leven met mij mee sleepte. We hadden een afspraak met A, de beheerder. Toen we nog geen vijf minuten op de tuin waren, kwam er een man bij staan.

“A, kan ik jou even spreken.”
We keken hem met z’n drieën aan.
“Iemand heeft mijn pruimen gestolen.”

Edgar keek me aan, ‘are you kidding me?’ seinde hij. Ik beet op mijn lip. Het klonk als een aflevering van Penoza.
“Dat is niet zo mooi,” zei A.
“Ja, en nu dacht ik,” ging hij verder, “misschien wil jij iedereen even een mailtje sturen dat ze niet mijn pruimen moeten stelen.”

Het was even stil. We keken naar de grond.
“Misschien was het iemand van buiten de tuin,” opperde A. “Dan mail ik iedereen voor niets.”

Nu keek hij naar Edgar.
“Ja, zo’n knaap springt natuurlijk zo over het hek.”

De spanning was om te snijden.
“Heei! Deze knaap,” viel ik mijn lief bij, “zou nooit pruimen stelen.”

Als kemphanen stonden we tegenover elkaar, toen de man zijn hoofd achterover gooide en keihard begon te lachen. Edgar en ik mochten doorlopen. Terwijl we naar mijn nieuwe tuin liepen, vertelde A gelijk maar de eerste regel: je mag niemands pruimen stelen. En ook niet de tomaten, courgettes of kolen. Je mag wel commentaar hebben.

🌱🌾🌿

Een foto die is geplaatst door Renske Veltman (@itsrenske) op

Toen het uiteindelijk het moment van de sleuteloverdracht was, twijfelde ze. Ze keek langzaam van mij naar Edgar. “Ben jij ook een tuinder,” vroeg ze Ed. Hij reageerde net iets te snel en te fel: “Zeker niet.” Verschrikt keek ze naar mij. “Remt hij je dan niet af?” “Nee, hoor,” zei ik. Ik kreeg de sleutel. Ik nam een teug frisse lucht en verzuchtte dat ik er zin in had. A kneep haar ogen een beetje dicht en zei: “Nou, als je er volgend jaar nog zo over denkt, ben ik blij verrast.” En daar kon ik het mee doen.

Maar nu heb ik een moestuin. Van ruim 70m2. Heuj. En ik heb gelijk maar een moestuinmaatje erbij gezocht, Marin van Groeneavonturen.nl. Toen ik het hele verhaal later aan vriendin R vertelde, en erbij vermeldde dat je natuurlijk de realiteit nooit uit het oog moest verliezen, pruimen kosten tenslotte 2 euro de kilo op de markt, kwam ze niet meer bij van het lachen. Met de tranen over haar wangen verklaarde ze me voor gek dat ik überhaupt aan de hele onderneming begon. En vervolgens wel alvast witlof bestellen voor zomer 2016.

Mijn nieuwe tuin #stadstuinieren #volkstuin #moestuin #Groningen

Een foto die is geplaatst door Maike Veltman (@maikev88) op


Deze zomer is Renske bij mij en Edgar, de liefde van mijn leven komen wonen. Doordeweeks. In het weekend gaat ze terug naar Elst. En in een van die weekenden was in Groningen de vintagemarkt, Klein Berlijn. Ik ging er heen, Rens niet. En omdat ik zo’n lieve zus ben, kocht ik een prachtige gele vintage jas voor haar.

Ik had niets gezegd en hem stiekem tussen haar andere kleren gehangen. Toen ik maandag op mijn werk zat, stuurde ze me deze foto en nog honderd appjes met hartjes.

12087517_10153704511181098_2009734824_n

Ik was de beste zus van de wereld. Hoe hip zou Rens door de stad lopen, ware het niet dat ze een week later in Elst bedacht dat ze hem nog even in de wasmachine ging gooien. Dit was de tweede foto die ik van de jas kreeg.

12081494_10153704511131098_1709440973_n

OMG.


Edgar, de liefde van mijn leven is de bloemkolen zat. En dat is maar goed ook, want ze zijn bijna op en ik heb nog 30 courgettes. Ik eet sinds een maand bijna elke dag uit de tuin en dat vind ik leuk. Gisteren was ik bij een vriendin en die meldde dat haar laatste update van de tomaten van 2 maanden geleden was. Inderdaad op deze blog. J, deze is voor jou! <3 _HP_9554_HP_9510_HP_9525_HP_9513_HP_9523_HP_9543_HP_9533_HP_9540_HP_9530_HP_9544_HP_9550_HP_9556


Wat ik allang wist, gebeurde. De pompoenen begonnen de tuin over te nemen. Daarom heb ik dit weekend een pompoenflat voor ze gebouwd. Omdat ik me van te voren suf googlede naar een tutorial en niets kon vinden, hier mijn bijdrage aan het internet :D.

Het idee achter de flat is simpel. Ik heb een kleine tuin en ik wil er ook relaxt koffie kunnen drinken. Een pompoenplant kan 2-3 meter over de grond klimmen. Vriendin M riep al lachend: “Ah dan zit je toch lekker op een pompoen met je koffie.” Dat leek me geen goed idee, dus wil ik ze de lucht in laten groeien. De plant klimt met een beetje hulp omhoog en de pompoenen, die zwaar zijn, kunnen op de verdiepingen liggen.

Hier moest het gebeuren.

Zometeen staat hier een pompoen flat #stadstuinieren #moestuin #pompoen

Een foto die is geplaatst door Maike Veltman (@maikev88) op

Dit is hoe je hem maakt:

Deze plek is natuurlijk veel te klein. Ik maakte hem eerst groter, stak toen de 4 stokken in de grond en mat het gaas uit. Voordat ik het gevaarte begon te bouwen, plantte ik eerst de twee pompoenplanten (waar de eerste babypompoen al aan zat). Met tie wraps maakte ik het gaas vast aan de stokken. Ik twijfelde tussen 3 of 4 verdiepingen, maar koos uiteindelijk 3 omdat je anders erg veel gaas ziet.

Dit is wat je nodig hebt:

Bij de Gamma haalde ik 4 bamboestokken, tie wraps en een rol gaas. In totaal was ik twee tientjes kwijt. Verder gebruikte ik een nijptang om het gaas door te knippen en een schop om de pompoenen te planten.

11720486_10153504456176098_290331900_n11749806_10153504456211098_1573044229_n11748682_10153504456116098_2052559394_n11717021_10153504456111098_1517823671_n11715983_10153504455921098_1631128909_n11739534_10153504456096098_111873298_n
Deze foto heeft Edgar, de liefde van mijn leven gemaakt. “Wat zit je daar schattig met je moestuintje,” zei hij. “Ja,” zei ik, “dat zijn de pompoenen.” “Bah,” zei hij terwijl hij afdrukte.
11748797_10153504455671098_1268676626_n


Voor een fles drank haalde Renske mij over om haar gala te fotograferen. Dat wilde ik wel. Renske kwam in een Volkswagenbusje aanrijden. En wat was ze mooi <3. _DSC0058DSC_0048_DSC0061DSC_0052DSC_0055_DSC0067_DSC0069DSC_0170_DSC0182_DSC0388_DSC0200

En natuurlijk aan het eind van de avond nog even samen 🙂
DSC_0195


Laatst zat een maat van Edgar, de liefde van mijn leven bij ons op de bank een biertje te drinken toen ik thuis kwam. “Wat heb je allemaal in de tuin staan, Maik?” vroeg hij terwijl hij opstond en voor het raam ging staan. Ik liet mijn tas vallen en huppelde naar het raam. “Nou…”, begon ik, “wat leuk dat je dat vraagt.” Ik stak van wal. Tien minuten later keek hij in paniek naar Ed. “Ik heb je gewaarschuwd”, zei Ed.

Al dat moois nu weer op de foto.

_MG_9760
Tomaten en andijvie.
_MG_9798
Mijn nieuwe rode laarsjes voor in de tuin. Gekregen van Edgar nadat ik al mijn schoenen vies maakte. <3 _MG_9764Boontjes in een pot met Marigold ertussen.
_MG_9779De bloemkool.
_MG_9769De allereerste plant die ik in deze tuin zette, anderhalf jaar geleden.
_MG_9765Deze kwam dit jaar opeens op. Geen idee wat het is. Wel mooi.
_MG_9775Mijn blauwe bessen. Hier heb ik echt superveel zin in!
_MG_9777
De aardbeien. Hoi hoi.
_MG_9782
De frambozenstruik loopt een beetje uit de hand. Ik heb nog zo’n ontploffing ergens staan. Wie wil: gratis frambozenplanten af te halen :).
_MG_9790
Nog even en ik heb weer verse muntthee.
_MG_9788
De suikererwten waren het eerste zaadje dat ik dit jaar in de grond stopte. Ze zijn al bijna een meter hoog. Tof!
_MG_9792Nieuw huisje voor de vogel.
_MG_9783En natuurlijk mijn huisje <3. Nu is alles nog heel klein, maar binnenkort kun je hopelijk de buren niet meer zien tussen alle groente door.