Na een half jaar op de wachtlijst kreeg ik vorige maand eindelijk mijn eigen volkstuin in Groningen. Superblij toog ik die kant op terwijl ik Edgar, de liefde van mijn leven met mij mee sleepte. We hadden een afspraak met A, de beheerder. Toen we nog geen vijf minuten op de tuin waren, kwam er een man bij staan.

“A, kan ik jou even spreken.”
We keken hem met z’n drieën aan.
“Iemand heeft mijn pruimen gestolen.”

Edgar keek me aan, ‘are you kidding me?’ seinde hij. Ik beet op mijn lip. Het klonk als een aflevering van Penoza.
“Dat is niet zo mooi,” zei A.
“Ja, en nu dacht ik,” ging hij verder, “misschien wil jij iedereen even een mailtje sturen dat ze niet mijn pruimen moeten stelen.”

Het was even stil. We keken naar de grond.
“Misschien was het iemand van buiten de tuin,” opperde A. “Dan mail ik iedereen voor niets.”

Nu keek hij naar Edgar.
“Ja, zo’n knaap springt natuurlijk zo over het hek.”

De spanning was om te snijden.
“Heei! Deze knaap,” viel ik mijn lief bij, “zou nooit pruimen stelen.”

Als kemphanen stonden we tegenover elkaar, toen de man zijn hoofd achterover gooide en keihard begon te lachen. Edgar en ik mochten doorlopen. Terwijl we naar mijn nieuwe tuin liepen, vertelde A gelijk maar de eerste regel: je mag niemands pruimen stelen. En ook niet de tomaten, courgettes of kolen. Je mag wel commentaar hebben.

🌱🌾🌿

Een foto die is geplaatst door Renske Veltman (@itsrenske) op

Toen het uiteindelijk het moment van de sleuteloverdracht was, twijfelde ze. Ze keek langzaam van mij naar Edgar. “Ben jij ook een tuinder,” vroeg ze Ed. Hij reageerde net iets te snel en te fel: “Zeker niet.” Verschrikt keek ze naar mij. “Remt hij je dan niet af?” “Nee, hoor,” zei ik. Ik kreeg de sleutel. Ik nam een teug frisse lucht en verzuchtte dat ik er zin in had. A kneep haar ogen een beetje dicht en zei: “Nou, als je er volgend jaar nog zo over denkt, ben ik blij verrast.” En daar kon ik het mee doen.

Maar nu heb ik een moestuin. Van ruim 70m2. Heuj. En ik heb gelijk maar een moestuinmaatje erbij gezocht, Marin van Groeneavonturen.nl. Toen ik het hele verhaal later aan vriendin R vertelde, en erbij vermeldde dat je natuurlijk de realiteit nooit uit het oog moest verliezen, pruimen kosten tenslotte 2 euro de kilo op de markt, kwam ze niet meer bij van het lachen. Met de tranen over haar wangen verklaarde ze me voor gek dat ik überhaupt aan de hele onderneming begon. En vervolgens wel alvast witlof bestellen voor zomer 2016.

Mijn nieuwe tuin #stadstuinieren #volkstuin #moestuin #Groningen

Een foto die is geplaatst door Maike Veltman (@maikev88) op


Edgar, de liefde van mijn leven is de bloemkolen zat. En dat is maar goed ook, want ze zijn bijna op en ik heb nog 30 courgettes. Ik eet sinds een maand bijna elke dag uit de tuin en dat vind ik leuk. Gisteren was ik bij een vriendin en die meldde dat haar laatste update van de tomaten van 2 maanden geleden was. Inderdaad op deze blog. J, deze is voor jou! <3 _HP_9554_HP_9510_HP_9525_HP_9513_HP_9523_HP_9543_HP_9533_HP_9540_HP_9530_HP_9544_HP_9550_HP_9556


Wat ik allang wist, gebeurde. De pompoenen begonnen de tuin over te nemen. Daarom heb ik dit weekend een pompoenflat voor ze gebouwd. Omdat ik me van te voren suf googlede naar een tutorial en niets kon vinden, hier mijn bijdrage aan het internet :D.

Het idee achter de flat is simpel. Ik heb een kleine tuin en ik wil er ook relaxt koffie kunnen drinken. Een pompoenplant kan 2-3 meter over de grond klimmen. Vriendin M riep al lachend: “Ah dan zit je toch lekker op een pompoen met je koffie.” Dat leek me geen goed idee, dus wil ik ze de lucht in laten groeien. De plant klimt met een beetje hulp omhoog en de pompoenen, die zwaar zijn, kunnen op de verdiepingen liggen.

Hier moest het gebeuren.

Zometeen staat hier een pompoen flat #stadstuinieren #moestuin #pompoen

Een foto die is geplaatst door Maike Veltman (@maikev88) op

Dit is hoe je hem maakt:

Deze plek is natuurlijk veel te klein. Ik maakte hem eerst groter, stak toen de 4 stokken in de grond en mat het gaas uit. Voordat ik het gevaarte begon te bouwen, plantte ik eerst de twee pompoenplanten (waar de eerste babypompoen al aan zat). Met tie wraps maakte ik het gaas vast aan de stokken. Ik twijfelde tussen 3 of 4 verdiepingen, maar koos uiteindelijk 3 omdat je anders erg veel gaas ziet.

Dit is wat je nodig hebt:

Bij de Gamma haalde ik 4 bamboestokken, tie wraps en een rol gaas. In totaal was ik twee tientjes kwijt. Verder gebruikte ik een nijptang om het gaas door te knippen en een schop om de pompoenen te planten.

11720486_10153504456176098_290331900_n11749806_10153504456211098_1573044229_n11748682_10153504456116098_2052559394_n11717021_10153504456111098_1517823671_n11715983_10153504455921098_1631128909_n11739534_10153504456096098_111873298_n
Deze foto heeft Edgar, de liefde van mijn leven gemaakt. “Wat zit je daar schattig met je moestuintje,” zei hij. “Ja,” zei ik, “dat zijn de pompoenen.” “Bah,” zei hij terwijl hij afdrukte.
11748797_10153504455671098_1268676626_n


Laatst zat een maat van Edgar, de liefde van mijn leven bij ons op de bank een biertje te drinken toen ik thuis kwam. “Wat heb je allemaal in de tuin staan, Maik?” vroeg hij terwijl hij opstond en voor het raam ging staan. Ik liet mijn tas vallen en huppelde naar het raam. “Nou…”, begon ik, “wat leuk dat je dat vraagt.” Ik stak van wal. Tien minuten later keek hij in paniek naar Ed. “Ik heb je gewaarschuwd”, zei Ed.

Al dat moois nu weer op de foto.

_MG_9760
Tomaten en andijvie.
_MG_9798
Mijn nieuwe rode laarsjes voor in de tuin. Gekregen van Edgar nadat ik al mijn schoenen vies maakte. <3 _MG_9764Boontjes in een pot met Marigold ertussen.
_MG_9779De bloemkool.
_MG_9769De allereerste plant die ik in deze tuin zette, anderhalf jaar geleden.
_MG_9765Deze kwam dit jaar opeens op. Geen idee wat het is. Wel mooi.
_MG_9775Mijn blauwe bessen. Hier heb ik echt superveel zin in!
_MG_9777
De aardbeien. Hoi hoi.
_MG_9782
De frambozenstruik loopt een beetje uit de hand. Ik heb nog zo’n ontploffing ergens staan. Wie wil: gratis frambozenplanten af te halen :).
_MG_9790
Nog even en ik heb weer verse muntthee.
_MG_9788
De suikererwten waren het eerste zaadje dat ik dit jaar in de grond stopte. Ze zijn al bijna een meter hoog. Tof!
_MG_9792Nieuw huisje voor de vogel.
_MG_9783En natuurlijk mijn huisje <3. Nu is alles nog heel klein, maar binnenkort kun je hopelijk de buren niet meer zien tussen alle groente door.


Ik heb gisteren eindelijk de eerste slakken door midden geknipt. Muahaha fuckers! Edgar, de liefde van mijn leven stond naast me in de tuin en schrok er wat van. “Ik wist niet dat je zo gemeen kon kijken”, zei hij terwijl ik mijn evil laugh deed.

Maar los daarvan is er weer van alles aan de gang in mijn moestuin, heb ik spierpijn van het spitten en staan mijn tomaten in de tuin (ondanks alle waarschuwingen van iedereen dat ik dat nog niet moest doen – I will prove you wrong).

Gaat_hard__sugarsnaps__moestuinLe__gardenZit_te_dutten_hihiZaaien__moestuinRoze_3Niet_zo_roze_meer..__snijboon__moestuinWoot_woot__tomaten__bloem__moestuin__tomato


De dag dat ik mijn zusjes belde en vertelde dat ik een moestuin ging beginnen, was niet de eerste dag dat ze pret om mij hadden. Al vanaf het moment dat Renske mijn naam kan zeggen, volgt ze ‘Maike’ eigenlijk altijd al op met ‘suf’. In gedachten zag ik hoe ze met haar ogen rolde toen ik enthousiast over de kiemkracht van tomaten begon en over de exotische soorten courgette die ik wilde groeien.

Je snapt mijn verbazing toen ik opeens een foto kreeg van mijn oudste zus Nynke met potjes aarde waar een klein steeltje uitkwam. Ze ging dat weekend een vierkante moestuinbak kopen, zei ze. En vervolgens begon Renske ook. Haar laatste foto op Insta:

Cuties, ik kan niet wachten tot jullie opkomen #mybabies

Een foto die is geplaatst door Renske (@itsrenske) op

Ik superblij natuurlijk, want dit betekende maar een ding. Nu willen ze niets liever dan mij om raad vragen, om zaaitips en om leuke unieke zaadjes en plantjes die ik ergens op gescharreld heb zoals ik alleen kan. Ik zag ons al uren aan de telefoon hangen met de benen tegen de vensterbank omhoog terwijl de zon zowel mij als mijn tomaatjes streelde. Het kan vast niet lang meer duren tot ze me gaan bellen <3. Tot die tijd zit ik in mijn supertuin, die nu trouwens zo is (en let vooral op het allereerste lieveheersbeestje van 2015): _MG_5231_MG_5232_MG_5237

_MG_5238
_MG_5239
_MG_5236_MG_5251_MG_5248_MG_5259


De enige grenzen die Edgar, de liefde van mijn leven, mij gegeven heeft, zijn ‘geen kippen’ en geen ‘stinkende mest’. We zaten van de week samen op de bank de lijst met groente door te nemen die ik komend jaar allemaal uit de grond wil krijgen. “Geen bieten”, zei hij terwijl hij met een dikke stift een streep op de lijst zette. “En ook geen venkel.” Weer trok hij een streep. “Niets van welke kool dan ook”, ging hij door terwijl hij een dikke streep door mijn spruiten zette. “Ook geen boerenkool?” vroeg ik sip. “Ja, boerenkool is wel lekker.”

Toen ik de lijst terugkreeg en eigenlijk alleen de bonen en de courgette de test hadden doorstaan, verfrommelde ik de lijst en schreef ik keurig al mijn groentes weer op een nieuw papiertje. “Waarom vraag je me wat ik wil als je er toch niets mee doet?” mopperde Ed toen hij weer achter de computer ging zitten. “Ik heb het onthouden”, zei ik. Ik doe toch wel lekker venkel en pompoen planten :).

Vorig jaar heb ik geëxperimenteerd met zonnebloemen – hallo, slakken, mofos -, frambozen die geel bleken te zijn in plaats van rood, kruiden, heel veel kruiden en twee paprikaplantjes waar ik zeker dertig euro aan spullen, liefde en geduld tegenaan heb gegooid, maar die mij maar 1 ieniemienie paprikaatje opleverden. De fuckers.

De_buit._Deze_zonnebloem_gaat_mij_de_zomer_geven.
Dit_was_niet_de_bedoeling...

Maar komend jaar wordt het anders. Komend jaar gaat het goed. Ik zie mezelf al zitten met een heerlijke kop zelfbedachte en zelfgekweekte theemix. Een heerlijk schaaltje yoghurt met blauwe bessen en gele frambozen. Ik word zo’n madam die puur zen is en geen mindfulness-app meer nodig heeft. Een boek, de zon en een hangmat in de moestuin, ik zal volmaakt gelukkig zijn. Buiten zet ik een bord neer met ‘Free Veggies’ waar op een omgekeerde aardappelkist venkel, pompoenen en bieten zullen liggen.

De buren zullen van mij houden en regelmatig zal ik rozen in mijn tuin vinden die de bovenburen uit liefde naar beneden gegooid hebben.

En de komende tijd zullen jullie genieten van mijn avonturen, mijn heldenverhalen over de tuin. Mijn tips voor heerlijke gerechten en als jullie lief zijn en bereid naar Groningen af te reizen, krijgen jullie gratis eten. Dat beloof ik.

Hier een voorproef, mijn 25m2 in de winter.

Winter_3
En_het_is_weer_wit

10932164_414217242086655_1634763517_n
Frosty


RenskeIk ben sinds een maand zowaar een healthfreak. Of nou ja, half. Eigenlijk niet.

Het begon zo ongeveer twee maanden geleden, Maike had een nieuwe app op haar telefoon die helemaal geweldig was. Moves. Het is ook een hele leuke app, je kan precies bijhouden waar je heengaat en die plaatsen kan je dan ook een leuke naam geven. Je hoeft ook niet alles moeilijk bij te gaan houden, dat doet ie zelf, via de gps. Hij houdt bij waar je naar toe gaat en hoe snel je daarheen gaat. Aan de hand van je snelheid bepaalt ie dan of je loopt, fietst, of ander transport hebt. Dat is dan gewoon transport. Als je ook nog aangeeft hoeveel je weegt, berekent ie zelfs het aantal calorieën dat je verbrand.

Maike was toen in Elst en ze was overdag met mijn moeder gaan fietsen. Toen ik thuiskwam uit school, was ze helemaal enthousiast, want ze had nu haar record verbroken op de app. Ik dacht ‘dat kan ik beter’. Ik fiets namelijk elke dag alleen al 50 minuten heen en terug naar school. De eerste paar weken nadat ik ook de app had, stuurden Maike en ik elkaar zowat om de dag screenshots van hoeveel we die dag dan weer bewogen hadden. Heel cool.

Op een dag, dat was 3 november, precies een maand geleden, keek ik in de app store en zag ik dat er een app was waarmee je Moves kon synchroniseren: Nudge. Nudge berekent je Nudge Factor. Als ‘one-liner’ hebben ze: ‘A 30 day snapshot of your healthy lifestyle’. Je Nudge factor wordt berekend op vier dingen:

  1. Hoeveel beweeg je? Dit wordt dus gesynchroniseerd met Moves.
  2. Hoeveel uren slaap krijg je?
  3. Hoeveel glazen water (236 ml) drink je per dag? Hier geldt niets anders dan water. De eerste dag dacht ik namelijk dat thee en melk en koffie en sapjes ook meetelden, maar het is alleen plain water.
  4. Hoeveel groente en fruit eet je? Hiervoor geldt dat de portie zo groot als je vuist moet zijn. Dit ontdek ik ook pas op het moment dat ik dit schrijf, dus de resultaten kloppen bij nader inzien niet helemaal meer

Voor elke factor kun je een kleur krijgen: rood, geel en groen. Rood is niet goed, geel betekent dat je op de goede weg bent en groen is goed. Bij elke factor staat ook precies wat goed is. Nu mag je van water, groente en fruit, en hoeveel je beweegt zoveel hebben als je wilt, maar is er wel een limiet voor het aantal uren slaap. Ook moet je je ‘indulgences’ opgeven – je uitspattingen. Dat kan je zelf kiezen, als je de app download staat er sigaretten, tabak en alcohol. Nu gebruik ik geen van drieën, dus heb ik het veranderd naar frisdrank, snoepjes en vet eten. Ik wilde zeggen zoals verwacht voor een echte tiener, maar meer dan de helft van mijn vrienden rookt, dus dat gaat niet op.

Waarom ik deze app goed vind

Deze app vind ik goed omdat je veel bewuster bezig bent met wat je eet, met hoeveel je slaapt, hoeveel je beweegt en of je eigenlijk wel gezond leeft. Sinds ik de app op mijn telefoon heb, drink ik praktisch elke dag tussen de vier en de zeven glazen water en neem ik elke dag fruit mee naar school in plaats van koekjes. Veel gezonder dus. Dit is de enige goede reden eigenlijk, maar ik vind het toch best een zwaarwegend voordeel.

Ik slaap sinds ik deze app heb ook veel langer en beter omdat ik alles op groen wil hebben. Dus soms denk ik dan spontaan ‘ach, laat ik maar iets eerder naar bed gaan, dat is beter voor mijn Nudge Factor’. Ik slaap dus veel meer en slapen is zooo lekker. Dus dat is ook een dikke pro.

Waarom ik deze app niet goed vind

Ten eerste: zeven glazen water per dag drinken vet irritant. Ik drink namelijk ’s ochtends altijd een beker melk, want ‘melk is goed voor elk en voor je botten’. Ook wil ik ook wel eens wat anders dan water. Dit komt erop neer dat ik sommige dagen dan wel tien glazen vocht drink. Dat is misschien wel heel gezond, maar het is helemaal niet praktisch als ik op school elk uur naar de wc moet. Daar heb ik gewoon niet genoeg tijd voor.

Ik moet ook de hele tijd bijhouden wat ik eet. Dat is om twee redenen irritant, dus

Ten tweede: als ik lekker koekjes of vettige dingen of frietjes eet voel ik mij stiekem een beetje schuldig, want dat is niet gezond. Maar wel heel erg lekker en dat is de reden dat ik het eet. Het is ook irritant dat als we frietjes of hamburgers eten thuis als avondeten, dat ik mij druk maak om het feit dat ik niet genoeg groente eet. Wat eigenlijk onzin is, want tot een maand geleden maakte ik me hier nooit druk over.

Ten derde: ik ben de hele tijd bezig met het bijhouden van wat ik eet. Die tijd kan ik veel beter gebruiken. Ook ben ik best wel obsessief hiermee bezig. Net alsof ik tot een maand geleden heel ongezond was.

Conclusie

Eigenlijk is het dus best wel goed om bij te houden wat je eet en alles, omdat je wel veel beter let op je gezondheid. Ik slaap beter, ik eet meer groente, ik drink meer en ik beweeg altijd sowieso al genoeg. Aan de andere kant weet ik helemaal niet of het wel zo goed is om precies bij te houden wat je allemaal doet. Ik was helemaal niet ongezond bezig, maar nu heb ik opeens het idee van wel. Terwijl dat onzin is.

Ik ben alleen stiekem wel heel erg blij dat ik geen rode balkjes meer heb en ik ben begonnen als hotshot en nu ben ik zelfs een savant (=hooggeleerde). Het is zo leuk om te zien dat je balkjes verschuiven en dat je steeds beter wordt, jeeej!

Before-After

Ik ben er nog niet uit of ik na deze maand verder ga of dat ik de app eraf gooi.

Update: Ik stop wel. Mijn ouders hadden een beetje miscommunicatie, dus heb ik twee chocoladeletters gekregen van ‘Sinterklaas’ en ik heb geen zin dat mijn Nudge Factor daalt. Ze zeggen toch altijd dat je op je hoogtepunt moet stoppen?

Update 2.o: LOL, ik zie nu pas dat het 38 en 83 is, precies andersom. Nice!

 


In de categorie epic fail kwam ik pas dit recept tegen bij de Albert Heijn: Roti. En niet zomaar roti, nee roti met eigenlijk geen enkel Surinaams ingrediënt. Ten eerste is het geen kerriesaus. Bij kerriesaus denk ik aan bloemkool met zo’n papsausje. Niet aan superlekkere roti. Ten tweede zitten er geen bruine bonen in roti en ook geen mexicaanse roerbakmix. #fml

Nieuwe_blog_aan_t_schrijven_over_deze__faal__littleshreds

Voordat ik verder ga met mijn tirade en negativiteit over de AH-roti, beloof ik jullie vast om binnenkort mijn eigen recept van de lekkerste roti te plaatsen. Promised!!

Als je aan Rens of mij vraagt wat we het lekkerst vinden, staat roti sowieso in de top tien. Sterker nog: elke keer als Rens of ik roti eten, kunnen we het niet laten de ander een foto te sturen van ons bord. Niet omdat we zoveel van elkaar houden, maar gewoon, out of spite, omdat we weten hoe naar de ander het heeft op dat moment. En hoe goed wij het hebben met roti op ons bord.

Pas zat ik weer aan tafel met roti op mijn bord, terwijl Edgar, de liefde van mijn leven me hoofdschuddend aankeek. “Kunnen we nu eindelijk gaan eten?” “Nee, wacht, even. De foto is bewogen.” Elke keer als ik Rens een foto stuur, denk ik in stilte ‘gna gna’. Of nou ja, stilte, meestal zeg ik het gewoon hardop. Toen ik een paar dagen later in de Albert Heijn stond en ik dit receptkaartje zag, moest ik hem gelijk naar Renske sturen. So I did. Het leverde wel voor 2 dagen gespreksstof op over de app.

Ach, als de AH een ding goed gedaan heeft, is het in ieder geval dat ik nu weet dat de wereld wacht op mijn recepten :D.

>> Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met AH recepten? Meestal ben ik echt fan, ik heb de app ook. Maar soms kom ik rare dingen tegen. Wat is het raarste recept dat jullie tegenkwamen?


Precies een week geleden logeerde ik bij vriendin E. We wilden dit al heel lang een keertje doen, maar op de een of andere manier lukte dit elke keer niet. In de voorjaars- en meivakantie was ik in het buitenland en haar zomervakantie was zo superdruk. Toen kwam de herfstvakantie en hadden we allebei nog niks gepland. Donderdag waren we leuk schoenen gaan shoppen in Utrecht (foto’s komen misschien ooit nog een keer) en vrijdag hebben we een kokos-chocotaartje gemaakt. Die was behoorlijk lekker.

kokos-chocotaart

Ingrediënten

100 gram boter – 2 rollen oreo’s – 4 eieren – 200 gram poedersuiker – 2 eetlepels maizena – 2 theelepels vanillearoma – 165 gram gemalen kokos – 150 gram witte chocolade, in kleine stukjes – keukenmachine – rechthoekige taartvorm met losse bodem (35 x 12.5 cm)

Het recept

  1. Verwarm de oven voor op 160ºC. Smelt de boter in een steelpan. Maal ondertussen de oreo’s fijn in de keukenmachine. Meng de koekkruimels door de boter en verdeel gelijkmatig over de bodem van de taartvorm. Druk aan met de bolle kant van een lepel.
    In het officiële recept staat dat je de bakvorm moet invetten, maar vriendin E. en ik vonden het dan een beetje vet worden. Wij denken dat bakpapier net zo goed en misschien ook wel beter is. 
  2. Splits de eieren en doe de eiwitten in een vetvrije kom (dit lijkt makkelijker dan het in werkelijkheid is, laten we het zo zeggen; de familie van vriendin E. zal dat weekend veel gebakken eieren hebben gegeten.) De eidooiers worden niet gebruikt. Klop de eiwitten met een mixer zo stijf, dat ze zachte pieken vormen als je de mixer eruit haalt. Voeg al kloppend lepel voor lepel de poedersuiker toe. Blijf, als alle suiker is toegevoegd, doorkloppen tot het eiwit glanst en stijve pieken vormt.
  3. Spatel de maizena, het vanillearoma en kokos voorzichtig door het eiwit. Breng een pan met water aan de kook. Hang er een iets kleinere kom of pan in en laat daarin de chocolade smelten (au bain-marie). Spatel door het eiwitmengsel. Schep dit gelijkmatig op de koekjesbodem en strijk glad. Bak circa 25 minuten in het midden van de oven.
  4. Neem de taart uit de oven en laat in 2 uur afkoelen in de vorm. Snijd de kokos-chocoladetaart in zoveel stukken als je zelf wilt. Het officiële recept zegt dat je het in twaalf stukken moet snijden, maar ja, wat weten zij ervan.

Het recept zegt dat je er ongeveer 20 minuten over doet. Dat klopt misschien als je het al wat vaker heb gemaakt, maar vriendin E. en ik waren zeker drie kwartier bezig.

Smullie Smullie