Bro_sVijf jaar geleden vierde ik Oud & Nieuw net als vanavond met F en B. Kleine E was er toen nog niet, sterker nog F en B waren alleen nog een stel in wording. Edgar, de liefde van mijn leven en ik waren net een half jaar samen. Samen met F gaf Ed in zijn studentenhuis een feest. Op de radio klonk Like a G6 en ik had mijn roze shirtje aan die ik nog steeds wel eens aan heb. Het was vijf jaar geleden en ik was jong en verliefd. Of gewoon wasted. Dat kan ook.

Vijf jaar terug… man man man. Dit was wat er gebeurde:

Het was half drie in de ochtend.

We waren allemaal al best wel lam. Behalve ik, ik drink nooit (hoi pap). We zaten op de kamer van F, de huisgenoot van Edgar, de liefde van mijn leven. Het grote feest was aan de andere kant van de gang, in de keuken. Daar stond de radio keihard aan. De top2000 was inmiddels afgelopen. Nu kwamen de beste hits van 2010 langs met ‘Like a G6’. Af en toe stond ik ook op om een dansje te doen. Bij mijn entree gingen dan de vingers in de lucht en kwam er luid gejoel. Maar ze hadden ook niet echt door als ik de keuken vijf minuten later uit glipte en weer op de bank neerplofte met een colaatje, hm hm.

Op een bepaald moment, niemand weet hoe of wanneer, ging ik naar de wc. Dat is niet zo’n boeiend feit, maar wat er gebeurde toen ik daar zat, was bepalend voor de hele avond. Ik hoorde niets, maar toen ik terug kwam in de keuken stond T in zijn onderbroek. Nu keek ik hier niet zo heel raar van op omdat we eerder de avond nog zongen over ‘met je broek op je hoofd’. J was uitgegleden en lag op de grond en haar stiletto’s onder de koelkast. Iedereen gooide z’n biertje over T heen.

En ik dacht alleen maar: “Waar, de kak, is Edgar??!”

Bleek nou dat de frituurpan over T heen was gekomen. De frituurpan waar we ons de hele avond al misselijk aan hadden gegeten, want 2 pakken kaassoufflees, 1 pak frikandellen, 1 zak partysnacks en 60 bitterballen. De frituurpan die net uit was. En gloeiend heet. Ik stond in de deuropening. Tegen de tijd dat ik doorkreeg wat er gebeurd was, was de rest overgestapt op koud water gooien in plaats van bier. T stond te rillen. Ik riep dat er nog een zak partysnacks in de vriezer lag. (Dit zodat je die op je lijf kunt houden, want dat is lekker koud. Niet zodat we nog even een snackje hadden bij het schouwspel.) Ik kwam er toen ook achter waar Ed was.

Van rechts hoorde ik opeens zacht een stemmetje: “Maike? Maaaaaaaaaike…?”

Door het kiertje van de deur en de muur zag ik het oog van Edgar. In alle tumult werd hij achter de keukendeur geplet. En de kans dat hij daar vrij snel vandaan zou komen, was niet zo groot aangezien de vloer twee centimeter onder het vet stond. Terwijl wij dus als een malle T stonden af te koelen, zag je af en toe een heel knap hoofd om het hoekje van de deur zweven. Om weer terug te keren naar het uitzicht van de witte deur.

Het is nu de volgende dag. T is al weer terug van de Eerste Hulp en ligt lekker thuis op de bank. J hebben we opgeraapt en haar stiletto’s liggen niet meer onder de koelkast. Edgar is de keuken voor de tiende keer aan het dweilen. En zo net is er iets magisch gebeurt. Tijdens het dweilen riep Edgar me. “Maik, ik heb vanavond echt geen zin meer in frituur hoor. Wil je soep maken?” Edgar wil geen friet op zaterdag. Nog even en hij is geen Hollander meer. Het wordt een mooi jaar.

>> Hoe vier jij Oud & Nieuw? Ik zit vanavond braaf op de bank met champ en bitterballen. En ik dans niet meer ‘like a G6’ naast de frituur.

Happy new year! xoxo