pixellife klein
Vandaag is donderdag, gewoon donderdag. Ik ging naar mijn werk. Ik at twee hamkaascroissantjes van de Appie. Ik reed naar huis. Ik knuffelde met Jasper, kookte rijst en schreef een blog. Donderdag. En morgen is het vrijdag.

Soms droom ik grote dromen. Later is het niet meer gewoon donderdag. Later zijn mijn donderdagen mooier en grootser. Later als ik groot ben, staat mijn naam in boekenkasten, drink ik wijn met vriendinnen en heb ik baby’s. Een paar, niet teveel. Dat geldt alleen voor de wijn en de baby’s. Niet voor de boekenkasten. Later ben ik écht gelukkig.

En dat is eigenlijk best gek. Waarom kan ik niet gewoon tevreden zijn met donderdag?

Tim Urban schrijft op zijn geniale blog ‘Life is a picture, but you live in a pixel’. We zijn goed in dromen. We kunnen prachtige voorstellingen maken in gedachten van hoe het gaat zijn als…, terwijl in werkelijkheid wanneer ‘als’ hier is, je in no time went aan ‘als’. Donderdag blijft altijd gewoon donderdag. Zelfs na die promotie, na je trouwdag en na lots ’n lots of baby’s boeken met je naam.

Je hele leven kan misschien een toffe foto zijn, maar je leeft per pixel.

Je kunt niet per dag uitzoomen. Je kunt alleen vandaag beleven. Pixel voor pixel. Stukje voor stukje. One little shred at the time.