Na een half jaar op de wachtlijst kreeg ik vorige maand eindelijk mijn eigen volkstuin in Groningen. Superblij toog ik die kant op terwijl ik Edgar, de liefde van mijn leven met mij mee sleepte. We hadden een afspraak met A, de beheerder. Toen we nog geen vijf minuten op de tuin waren, kwam er een man bij staan.

“A, kan ik jou even spreken.”
We keken hem met z’n drieën aan.
“Iemand heeft mijn pruimen gestolen.”

Edgar keek me aan, ‘are you kidding me?’ seinde hij. Ik beet op mijn lip. Het klonk als een aflevering van Penoza.
“Dat is niet zo mooi,” zei A.
“Ja, en nu dacht ik,” ging hij verder, “misschien wil jij iedereen even een mailtje sturen dat ze niet mijn pruimen moeten stelen.”

Het was even stil. We keken naar de grond.
“Misschien was het iemand van buiten de tuin,” opperde A. “Dan mail ik iedereen voor niets.”

Nu keek hij naar Edgar.
“Ja, zo’n knaap springt natuurlijk zo over het hek.”

De spanning was om te snijden.
“Heei! Deze knaap,” viel ik mijn lief bij, “zou nooit pruimen stelen.”

Als kemphanen stonden we tegenover elkaar, toen de man zijn hoofd achterover gooide en keihard begon te lachen. Edgar en ik mochten doorlopen. Terwijl we naar mijn nieuwe tuin liepen, vertelde A gelijk maar de eerste regel: je mag niemands pruimen stelen. En ook niet de tomaten, courgettes of kolen. Je mag wel commentaar hebben.

🌱🌾🌿

Een foto die is geplaatst door Renske Veltman (@itsrenske) op

Toen het uiteindelijk het moment van de sleuteloverdracht was, twijfelde ze. Ze keek langzaam van mij naar Edgar. “Ben jij ook een tuinder,” vroeg ze Ed. Hij reageerde net iets te snel en te fel: “Zeker niet.” Verschrikt keek ze naar mij. “Remt hij je dan niet af?” “Nee, hoor,” zei ik. Ik kreeg de sleutel. Ik nam een teug frisse lucht en verzuchtte dat ik er zin in had. A kneep haar ogen een beetje dicht en zei: “Nou, als je er volgend jaar nog zo over denkt, ben ik blij verrast.” En daar kon ik het mee doen.

Maar nu heb ik een moestuin. Van ruim 70m2. Heuj. En ik heb gelijk maar een moestuinmaatje erbij gezocht, Marin van Groeneavonturen.nl. Toen ik het hele verhaal later aan vriendin R vertelde, en erbij vermeldde dat je natuurlijk de realiteit nooit uit het oog moest verliezen, pruimen kosten tenslotte 2 euro de kilo op de markt, kwam ze niet meer bij van het lachen. Met de tranen over haar wangen verklaarde ze me voor gek dat ik überhaupt aan de hele onderneming begon. En vervolgens wel alvast witlof bestellen voor zomer 2016.

Mijn nieuwe tuin #stadstuinieren #volkstuin #moestuin #Groningen

Een foto die is geplaatst door Maike Veltman (@maikev88) op